ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

 

 

 

Σε μια περίοδο όπου, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των κατοίκων της Ελλάδας ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας, καθημερινά ο αριθμός των αστέγων μεγαλώνει, εργαζόμενοι πετιούνται στο δρόμο και μικρομάγαζα κλείνουν κατά δεκάδες.

Σε μια περίοδο όπου, φασίστες δολοφονούν εν ψυχρώ μετανάστες χωρίς να τους αποδίδονται ρατσιστικά κίνητρα στις κατηγορίες τους, μπάτσοι καλύπτουν φανερά πλέον τις δράσεις των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, καθημερινά ανακαλύπτονται κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών, παιδεραστίας κ.τ.λ, με πρωταγωνιστές υψηλόβαθμους μπάτσους, γιατρούς, εισαγγελείς, εφοριακούς και η τρικομματική δοσίλογη κυβέρνηση να σιωπά και να συγκαλύπτει σκάνδαλα εκατομμυρίων ευρώ.

Μέσα σ’ όλα αυτά, κάποιοι άνθρωποι επέλεξαν ν’ αυτοδιαχειριστούν τις ζωές τους, με σεβασμό και αλληλεγγύη απέναντι στο συνάνθρωπό τους, ανεξαρτήτου εθνικότητας, χρώματος, θρησκείας ή γλώσσας. Επέλεξαν να δώσουν “ζωή” σε εγκαταλειμμένα για δεκαετίες κτήρια και κει να δημιουργήσουν τις αντιστάσεις τους στο μαρασμό, την απανθρωπιά και το φασισμό. Κάποιους όμως, τους ενοχλούσαν αυτοί οι χώροι και επέλεξαν να τους κλείσουν, συλλαμβάνοντας τους ανθρώπους που τους στήριζαν και μάλιστα με γελοίες κατηγορίες, εξαπολύοντας εναντίον τους έναν οχετό μπουρδολογίας από τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε.

Αυτό όμως δεν θα τους περάσει…

Όσον αφορά τον Πινόκιο Δένδια, τον ηθικό αυτουργό όλης αυτής της γελοίας εκδικητικής εκστρατείας , απλά τα πράγματα: ας πάει να πουλήσει την παραμύθα του εκεί που την αγοράζουν. Δε θα μας τρελάνει όλους. Ξαφνικά να αντιλήφθηκε ότι υπάρχουν καταλήψεις κτιρίων στον ελλαδικό χώρο και ότι όλο το κακό του κόσμου κατασκευάζεται και εξάγεται από εκεί μέσα; Και τι δεν ακούσαμε τον τελευταίο καιρό από τις καθεστωτικές συχνότητες: στέκια ναρκομανών, κέντρα εκπαίδευσης τρομοκρατών, γιάφκες, οπλοστάσια, πηγές μολύνσεως, πηγές ανομίας. Η τακτική και η επιχειρηματολογία του Δένδια και της κομπανίας του μόνο αηδία μας προκαλούν. Τα μούτρα τους δεν αξίζουν παρά μια μικρή παράγραφο σε αυτό το κείμενο αλληλεγγύης προς τις καταλήψεις και τους αυτό-διαχειριζόμενους κοινωνικούς χώρους. Και αυτή η παράγραφος τελειώνει εδώ.

Η βίλαΑμαλίας, που χτυπήθηκε από το καθεστώς το Δεκέμβριο του 2012, είναι μια από τις μακροβιότερες καταλήψεις στον ελλαδικό χώρο (από το 1990). Το κτίριο χτίστηκε στα τέλη του 19ου αι. Στέγασε το 2ο γυμνάσιο αρρένων από το 1932 και εγκαταλείφθηκε από το κράτος το 1973. Το 1975 περιήλθε στην κυριότητα του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων και απλά ερείπωνε χρόνο με το χρόνο, άχρηστο και ξεχασμένο από κράτος και θεσμούς. Έπρεπε να περάσουν 17 χρόνια και να γίνει κατάληψη ώστε οι τοίχοι του ιστορικού αυτού κτιρίου να ξαναδούν ζωή. Η ονομασία «βίλα Αμαλίας» επινοήθηκε από τους ίδιους τους καταληψίες, από τους οποίους είχε προηγηθεί κατάληψη ενός κτιρίου στη λεωφόρο Αμαλίας, που όμως κράτησε λίγο. Φεύγοντας από εκεί, οι καταληψίες βρήκαν ελεύθερο το συγκεκριμένο κτίριο, το κατέλαβαν και του έδωσαν τη συγκεκριμένη ονομασία.
Έκτοτε το κτίριο ξαναζωντάνεψε. Απαριθμεί άπειρες κοινωνικές εκδηλώσεις, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, ομιλίες, διαλέξεις. Εντός του κτιρίου λειτουργεί τυπογραφείο, καφενείο, μουσικό στούντιο και δανειστική βιβλιοθήκη. Υπάρχουν ομάδες θεάτρου, μοντέρνου χορού, μουσικής, συλλογικής κουζίνας, προβολών, βίντεο, κουκλοθέατρου, βιβλιοπωλείου, όπως επίσης ομάδες αυτομόρφωσης βιτρό, ξένων γλωσσών, Η/Υ, πολεμικών τεχνών. Με λίγα λόγια, όπως αναφέρουν και οι ίδιοι οι καταληψίες, πρόκειται για έναν χώρο ελεύθερης πολιτιστικής έκφρασης και πολιτικής δράσης.

Κανένας δεν ήξερε τι στέγαζε το κτίριο αυτό και ας βοούν οι τηλεαστέρες – δημοσιογραφίσκοι. Κανένας δεν είπε ότι το κτίριο αυτό είναι τόσο δημόσιο, όσο πολύ λίγα ακόμη. Χωρίς βέβαια να γράψουν την κοινωνική του συμπεριφορά.

Επόμενος στόχος της εκδικητικής μανίας του Δένδια ήταν η κατάληψη Σκαραμαγκά, στην Πατησίων 61. Ίδιο σκηνικό με την βίλα Αμαλίας, ίδιες κατηγορίες, ίδιος και ο τρόπος απαγωγής των καταληψιών από κουκουλοφόρους ΕΚΑΜίτες. Στο συγκεκριμένο κτίριο- εστία ανομίας, βάση των όσων υποστηρίζουν οι καθεστωτικοί, έζησε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια η Μαρία Κάλλας. Για δεκαετίες μαράζωνε, όπως τόσα και τόσα κτίρια στο κέντρο της πρωτεύουσας. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα είχε γίνει καταφύγιο τοξικομανών, σκουπιδότοπος και εστία μολύνσεων, όπως υποστηρίζουν κάτοικοι της περιοχής.

Όλα αυτά μέχρι το 2009, όπου και έγινε κατάληψη. Έκτοτε άρχισε η αναβίωση και του κτιρίου και της περιοχής, όπως παραδέχονται και κάτοικοι, εντελώς αντίθετοι με τέτοιες κινήσεις. Ανακαινίστηκε βήμα-βήμα με την προσωπική εργασία και την φροντίδα των καταληψιών. Η πόρτα του κτιρίου είναι πάντα ανοιχτή για όλους, είτε ως κοινωνικό στέκι, που εντός του λειτουργούν ξυλουργείο, συνεργείο επισκευής ποδηλάτων, καφενείο, κουζίνα, βιβλιοθήκη, αίθουσες μαθημάτων αυτομόρφωσης, χορού και άθλησης, πίστα αναρρίχησης, εργαστήρι ραπτικής και δωμάτια φιλοξενίας, είτε για να επισκεφτούν τον χώρο όπου μεγάλωσε η διάσημη υψίφωνος.

Ένα θέμα με την αντιπληροφόρηση και την ανατρεπτική έκφραση το είχαν πάντα οι εχθροί της αλήθειας που ακούνε στο όνομα «κυβέρνηση». Έτσι, στις 28/12 και με πρόσχημα την έρευνα για αποθήκες παρεμπορίου, τα μαντρόσκυλα της κυβέρνησης εισβάλουν στην ΑΣΟΕΕ, ξηλώνουν και κατάσχουν την κεραία, τον πομπό και τα μηχανήματα του 98fm.

Οι Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης λειτουργούν και εκπέμπουν από το 2002, ξεμπροστιάζοντας και ξεσκεπάζοντας πράγματα που κάποιοι προτιμούν θαμμένα, μιλώντας για πράγματα που κάποιοι προτιμούν να το βουλώνουν, φωνάζοντας δυνατά για αλήθειες που κάποιοι προτιμούν να φιμώνουν. Ο κόσμος των ΜΜΕ είναι μια τεράστια σάπια μαριονέτα. Είναι δύσκολο να αντισταθείς, να μην μπλεχτείς στα νήματα της, να αντιπληροφορείς τον κόσμο, να φωνάζεις την αλήθεια. Αυτό έκανε ο 98fm. Αυτό εξακολουθεί να κάνει.

Το πιο πρόσφατο εκδικητικό χτύπημα – συμβολικό (;;;;;) όπως αναφέρουν οι κυβερνητικές πηγές- του συστήματος ενάντια στην αντίσταση και την αξιοπρέπεια, ενάντια στο κύμα της οργής, που όλο και φουντώνει, που όλο και πλησιάζει, ήταν η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη. Τον Ιούλιο του 44’ εισέβαλλαν οι ναζί σε ένα κτίριο, λίγα μέτρα πιο κάτω, όπου ζούσε και το χρησιμοποιούσε ως αρχηγείο της η αντιστασιακή αγωνίστρια Λέλα Καραγιάννη. Τη συνέλαβαν μαζί με τα 5 παιδιά της, τη βασάνισαν και την εκτέλεσαν στις 8 Σεπτέμβρη του 44’. Το κτίριο της Λέλας Καραγιάννη 37, κληροδότημα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ήταν εγκαταλελειμμένο από το 1960 μέχρι το 1988. Στις 15 Απριλίου του 88’ η Λέλα Καραγιάννη 37 καταλαμβάνεται από μια ομάδα φοιτητών και έκτοτε θεωρείται η παλαιότερη κατάληψη στον ελλαδικό χώρο με την προσφορά της στο κίνημα να είναι ανυπολόγιστη.

«Οι καταλήψεις κατά κύριο λόγο γίνονται σε παλαιά και εγκαταλελειμμένα κτίρια που απαιτούν μεγάλη και διαρκή προσπάθεια για να ξαναγίνουν κατοικήσιμα και να συντηρηθούν. Το κτίριο της Λέλας Καραγιάννη, που είναι η παλιότερη κατάληψη στον ελλαδικό χώρο κι από τις παλιότερες στην Ευρώπη, ήταν εγκαταλελειμμένο στη φθορά και την καταστροφή από το 1960 μέχρι το 1988.Από τότε και για 24 χρόνια το κατειλημμένο κτίριο χρησιμοποιείται αδιάλειπτα ως χώρος αυτοστέγασης και ως χώρος ενός πλήθους αυτοοργανωμένων πολιτικοκοινωνικών εκδηλώσεων, απαιτώντας πολύ χρόνο, συλλογική εργασία, κόπο και έξοδα για τη φροντίδα και τη συντήρησή του. Αυτή η συνεχής φροντίδα και η απαιτητική συντήρηση του κτιρίου της κατάληψης, δεν θα ήταν δυνατές για δύο δεκαετίες και πλέον, χωρίς τη πολύμορφη βοήθεια και συνεισφορά πολλών φίλων και συντρόφων»,

κείμενο που δημοσιεύθηκε στο site της κατάληψης.

Οι πλατείες, τα δημόσια κτίρια, οι δημόσιοι κοινωνικοί χώροι, πρέπει ν’ ανακτηθούν από τους εργαζόμενους και την κοινωνία, να ξεμπροστιάσουν τους νταβατζήδες – διαχειριστές του πολιτικού συστήματος. Είναι πραγματικά λύση για το λαό, να κατακτήσει τις παραπάνω δυνατότητες.

Όλες οι επιθέσεις λοιπόν, έχουν ένα παρονομαστή, να πλήξουν τις “εστίες” που χτυπάνε την κυρίαρχη πολιτική κουλτούρα. Ζωτικής σημασίας για μας είναι, να υπερασπιζόμαστε κάθε ελεύθερο κοινωνικό χώρο και να δημιουργούμε νέες εστίες ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ελεύθερης ζωής. Η πολιτική ατζέντα – χάρη της κυβέρνησης στο παρακράτος και τους φασίστες δεν θα περάσει φυσικά ποτέ.

 

 

 

 

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ

ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ

 

 

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

 

 

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

 

 

 

17 ΝΟΕΜΒΡΗ – ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ ΑΓΩΝΩΝ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

‘’Και βέβαια ήμουν ΕΚΕΙ. Είχαμε και νεκρούς. Τι θα πει ‘πόσους;’ Ήμουν ΕΚΕΙ.’’ Απόσπασμα αφήγησης κάποιου νέου που ήτανε ΕΚΕΙ.

Μεγάλη η διδαχή του πολυτεχνείου. Όντως ο λαός όταν έπαψε να είναι σκυφτός και να μοιάζει για μικρός, απέβαλλε τα δεσμά του, τις αλυσίδες του που λέμε… Και τότε βέβαια η ίδια ιστορία. Η λογική του ‘κάτσε φρόνιμα’, η λογική του ‘μα καλά αυτοί είναι πανίσχυροι’, υπήρχε παντού. Ένα καθεστώς παντοδύναμο, με την στήριξη των Αμερικανών, ένας φόβος να διαχέεται από παντού…

Τα δικαιώματα και οι ανάγκες του λαού και της νεολαίας σε γύψο, αποστειρωμένα από τις κοινωνικές ανάγκες. Ούτε καν για ελευθερία λόγου. Αν δεν μιλούσες την γλίτωνες. Στους πλούσιους, τους βιομήχανους και τους καθεστωτικούς βέβαια αυτό βόλευε. Έκαναν πάρτυ με τα εκατομμύρια που παρήγαγε ο λαός, πατώντας πάνω στην σιωπηρή συμπεριφορά του. Με τις ευλογίες της χούντας έλληνες και ξένοι κροίσοι απολαμβάνουν το δημόσιο χρήμα, και η διαφθορά αποκτά μόνιμο χαρακτήρα. Είπαμε αυτό βόλευε… Βόλευε στις τσέπες των κυρίαρχων.

            Ένα μεγάλο κομμάτι κόσμου, υπέκυψε στην υπομονή του. Έκατσε ‘φρόνιμα’ και πήγε ‘με τα νερά τους’ για να την βολέψει. Όχι δα ότι θα κέρδιζε και τίποτα. Είπαμε καθεστώς κομμένο και ραμμένο για να εξαθλιώνει τον λαό μας και να τα παραχωρεί στους κολοσσούς και στους εφοπλιστές. Στράγγιζε την όρεξη του για να κάνει κάτι που λέμε, σε κανένα γήπεδο, σε καμία ταινία, βαλτωμένοι στην προπαγάνδα της ΥΕΝΕΔ και της τρομοκρατίας του καθεστώτος. Πολλοί, οργανωμένα ή μη πλήρωσαν βαριά την αντίθεσή τους. Εξαφανίστηκαν  από τον ‘χάρτη’, σε μία νύκτα.

            Ο Νοέμβρης όμως, απέδειξε ότι τίποτα δεν είναι άτρωτο και ανίκητο όσο στενάζει η διάθεση του λαού να πετάξει τα δεσμά του, όσο η ανάγκη για να τους ‘ρίξουμε’ είναι ζήτημα επιβίωσης και μόνιμο καθήκον. Ο αέρας του Νοέμβρη και η θύελλα ξεσηκωμών σε όλο τον κόσμο (Γαλλικός Μάης ’68, Ιταλικές εργατικές κινητοποιήσεις, φοιτητικό κίνημα στην Χιλή, αγώνες της νεολαίας στην Ταϋλάνδη) άλλαξαν τα σχέδια και τις στρατηγικές των παντοδύναμων καθεστώτων. Τα έφερε τούμπα, και έδωσε σάρκα σε αυτό που φαντάζονταν αδύναμο, μακρινό, δύσκολο…

            Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία…  Ο κόσμος ξεσηκώθηκε, είπε τα πράγματα με το όνομά τους και ξεχύθηκε πύρινα, γιγαντωμένος πια, μέσα από τις κινητοποιήσεις και την εξέγερση.

            Πόσο τρομακτική είναι όμως η ταύτιση με το σήμερα. 39 χρόνια μετά και τα πολιτικά τομάρια λυσσάνε να έχουν τον λαό φιμωμένο και τρομαγμένο. Μνημόνια, τρόικες, ευρωπαϊκά οικονομικά και πολιτικά στρατηγεία μαζεύουν τον πλούτο μιας ολόκληρης χώρας, λεηλατούν τα δικαιώματα του κοσμάκη, ανεργία και φτώχεια σε πρωτόγνωρα επίπεδα. Δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες σφηνωμένες, για να σιγουρέψουν ότι δεν θα ανοίξει η βαλβίδα της ανυπακοής. Φασίστες, πολιτικό σύστημα, χέρι χέρι να κρατάνε τον λαό μακριά από την διαμαρτυρία. Ψεύδη και συκοφαντίες, συλλήψεις, βασανιστήρια αγωνιστών και τρομονόμοι. Το ‘ζητούνται’ νεκροί της Χρυσής Αυγής, είναι βούτυρο στο ψωμί για το σημερινό καθεστώς, στην προσπάθεια εκτόνωσης του λαού και διατήρησης της εξουσίας.

            Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία.. λοιπόν και στις μέρες μας. Τίποτα δεν μας παραχωρείται, αν δεν το παλέψουμε. Στις μέρες μας βέβαια δεν είναι και τόσο σιωπηρά τα πράγματα. Ξεδιπλώνονται δυνατότητες, μαχητικές κινητοποιήσεις, ανυποχώρητοι αγώνες που κερδίζουν. Θέλει και άλλο. Επικαιροποίηση του μηνύματος του Νοέμβρη σημαίνει ακριβώς αυτό. Είμαστε παντού μέχρι να τους ρίξουμε. Είμαστε στις μικρές και μεγάλες μάχες. Μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, όπως και τότε, μπορούν να γίνουν κόλαση για τους ‘φανταχτερούς της εξουσίας και του κεφαλαίου.

            Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία… έχουμε την δυνατότητα να ανοίξουμε τα μεγάλα ζητήματα, πολιτικά και κοινωνικά, να αλλάξουμε κατεύθυνση στα γεγονότα, να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας. Και τα τρία είναι στο ΄μνημονιακό’ στόχαστρο και είναι η ώρα να βγούμε στο προσκήνιο.

            Δίνουμε νόημα στην εξέγερση του Νοέμβρη, για να γίνει το καλύτερο μάθημα, το καλύτερο μοτίβο στην κοινωνία που αντιστέκεται, στους ανθρώπους που δεν εξαργυρώνονται σε βουλευτικά έδρανα… Δίνουμε νόημα στον Νοέμβρη για να βάλουμε τέλος την τωρινή δικτατορία κυβέρνησης-τρόικας και δεν συμμαζεύεται, να προτάξουμε την δυνατότητα της εξέγερσης σαν όπλο για να κερδίσουμε… τα πάντα. Αν κάτι άφησε ανολοκλήρωτο ο Νοέμβρης αυτό έρχεται σαν υπόσχεση για τους επόμενους Νοέμβρηδες που θα κάνει η γενιά μας…

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ –ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ

ΕΝΑ ΔΥΟ ΤΡΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

ΌΛΟΙ ΣΤΙΣ 10 30 ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

ΌΛΟΙ ΣΤΙΣ 18 00 ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

«ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ»

  • χούντα η [xúnda] Ο25α : 1.ομάδα συνήθ. στρατιωτικών, που καταλαμβάνει βίαια την πολιτική εξουσία και που τη διατηρεί με καταπιεστικά και τρομοκρατικά μέσα. 2. περίοδος κατά την οποία κατέχει την εξουσία μια χούντα: Στη ~ ήταν φυλακισμένος.
  • εξέγερση: α.βίαιη, ομαδική ενέργεια εναντίον της υφιστάμενης, συνήθ. κρατικής, εξουσίας: Ένοπλη / αιματηρή ~. Kαταστολή της εξέγερσης. Εξεγέρσεις δούλων κατά την αρχαιότητα. Λαϊκή ~. β. έντονη αντίδραση, ιδίως άρνηση υποταγής κάποιου σε ορισμένη εξουσία ή γενικά σε καταναγκασμό: Πνεύμα / διάθεση για ~. H ~ της συνείδησης. || ~ των ανθρώπινων ενστίκτων / των παθών ενάντια στη λογική.[λόγ. < ελνστ. ἐξέγερ(σις) `ξύπνημα΄ -ση σημδ. του λαϊκού ξεσηκωμός ή του γαλλ. soulevement]

Σου θυμίζουν κάτι οι λέξεις?

        Δεν χρειάζεται να γραφτούν πολλά για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Μόνο ότι δεν αποτελεί μνημόσυνο. Αποτελεί οδηγό για τους αγώνες που έρχονται, αγώνες ενάντια στην σύγχρονη χούντα της κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Αγώνες που τα νικηφόρα προτάγματα μένουν αναλοίωτα στο χρόνο. Η αναγκαιότητα του τότε και του σήμερα για ανατροπή του σάπιου συστήματος που μας γονατίζει παραμένει. Και οι μαθητές ως πληττόμενο κομμάτι της βάρβαρης επίθεσης, πρέπει να είναι μπροστά και σε αυτή τη μάχη.

Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία

Τα βασικά αιτήματα του τότε, παραμένουν βασικά αιτήματα στο σήμερα

  • Ψωμί: Ο λαός βρίσκεται στα όρια της εξαθλίωσης. Η ανεργία έχει φτάσει σε ποσοστά ρεκόρ, ειδικά στην νεολαία, και οι εικόνες απο ανθρώπους να ψάχνουν τροφή στους κάδους, αποτελούν καθημερινό θέαμα. Καλούμαστε να πληρώσουμε το χρέος που οι ισχυροι αυτού του κόσμου έχουν δημιουργήσει.
  • Παιδεία: Προετοίμαζόμαστε απ’το σχολείο, να γίνουμε ένα πιόνι των αφεντικών. Χωρίς γενική παιδεία και ολοκληρωμένη γνώση, καλούμαστε αποσπασματικά και με θραύσματα γνώσης, να εξυπηρετήσουμε τις ανάγκες του κεφαλαίου. Παράλληλα οι δομές παραπαιδείας, που λειτουργούν παράλληλα με το σχολείο, προκειμένου να προετοιμαστούμε καλύτερα για τον βάρβαρο θεσμό των πανελλαδικών, έχουν γονατίσει οικονομικά τις οικογένειες μας.
  • Ελευθερία: Τα νεοναζιστικά σκουπίδια της Χρυσής Αυγής σπέρνουν το μίσος ανάμεσα στους εργαζομένους, εξυπηρετώντας παράλληλα την κυρίαρχη πολιτική. Η ακροδεξιά πολιτική της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ, με την βοήθεια της Χρυσής Αυγής και την άγρια καταστολή των μπάτσων, έχουν στερήσει κάθε έννοια δημοκρατίας απ’τον λαό, τρομοκρατώντας τον με σκοπό να τον υποτάξουν.

 

Με ένα νικηφόρο όραμα ρήξης και ανατροπής

 

Απέναντι σε όλα αυτά απαντάμε με νικηφόρους αγώνες στο σήμερα. Όπως το ’73, το κίνημα του Πολυτεχνείου κατάφερε να ρίξει την χούντα των στρατιωτικών, έτσι και εμείς πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων ανατρέποντας την χούντα του κεφαλαίου. Οι χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν έγιναν ποτέ. Η ανοιχτή συνέλευση ορεστιάδας, καλέι όλους αγωνιζόμενους μαθητές, να συντονίσουν την δράση τους στα σχολεία, και να στήσουν ένα ανάχωμα στην επίθεση της κυρίαρχης πολιτικής. Οργάνωσε την πάλη σου, ΑΝΑΤΡΕΨΕ ΤΟΥΣ. Σε καλούμε στις κινητοποιήσεις του πολυτεχνείου να ξαναζωντανέψουμε το μήνυμα της εξέγερσης και της νίκης.

ΌΛΟΙ ΣΤΙΣ 10 30 ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 18:00 ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ

ΕΦΤΑΣΕ Ο ΚΟΜΠΟΣ ΣΤΟ ΧΤΈΝΙ

Σε λίγες ώρες, η τρόικα εσωτερικού θα βάλει οριστικά την ταφόπλακα σε κάθε εργασιακό και μισθολογικό αυτονόητο. Ο λαός έχει ήδη πτωχεύσει, ζει μία μίζερη επιβίωση με το συνεχές άγχος κάθε μήνα να πληρώσει τα χαράτσια, την θέρμανση του, να σπουδάσει τα παιδιά του, να πληρώσει κάθε άλλο δυσβάσταχτο φόρο. Σε λίγες ώρες με ένα απλό “ναι” οι ‘εκπρόσωποι’ των συμφερόντων της πατρίδας και του λαού μας, ετοιμάζονται να μας ρίξουν στον καιάδα της ανέχειας. Εδώ και 3 χρόνια ζούμε το πραγματικό πρόσωπο μιας κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας, που νομοθετούν, βασανίζουν, φυλακίζουν και φτωχαίνουν έναν ολόκληρο λαό. Με ύφος χιλίων καρδιναλίων και με “πατριωτική μαγκιά”, δηλώνουν πως δεν θα ανεχτούν άλλες αντιδράσεις και ότι η ψήφιση των μέτρων είναι μονόδρομος. Όμως είναι οι ίδιοι που σαν τους τελευταίους είλωτες του μεσαίωνα σκύβουν το κεφάλι μπροστά στο μπαλτά του πιο αδίστακτου χασάπη που λέγεται ΕΕ-ΔΝΤ.

Από την άλλη βλέπουμε τις τραγικές φιγούρες των συνδικαλιστών που σε κάθε απεργία και σε κάθε πορεία βγάζουν τόσο επαναστατικούς λόγους… Οι ίδιοι όμως μπροστά στην τρόικα και σε κάθε ρουφιάνο εργοδότη παρουσιάζονται με τέτοια υποτακτικότητα σαν άλλοι μπάτλερ βασιλιάδων και αρχόντων. Αλλά όπως κάθε σωστός νεόπλουτος με κύρος, έτσι και το σάπιο πολιτικό σύστημα πρέπει να έχει και ένα κατοικίδιο. Έτσι δέσανε με ένα μακρύ λουράκι ένα πιστό σκυλί, την Χρυσή Aυγή, που γαβγίζει και δαγκώνει.

ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ, ΤΣΑΚΙΣΕ ΤΟΥΣ

Ήρθε η ώρα να κάνεις αντεπίθεση. Μαζί με τους συναδέλφους σου, μαζί με άλλους εργάτες, μαθητές, φοιτητές, ανέργους και μετανάστες που δεν μασάνε και βρίσκονται συνέχεια στον δρόμο. Σε κάθε πορεία, σε κάθε απεργία. Γίνε επιτέλους δραστήριος και πάρε την ζωή στα χέρια σου. Ήρθε η ώρα να συμμετέχεις στα σωματεία, στις συνελεύσεις γειτονιών και πόλεων.  Για ένα κόσμο δίκαιο, με ίσες ευκαιρίες και πραγματική δημοκρατία. Πρέπει όλοι μαζί να αντισταθούμε, να ανατρέψουμε τα μέτρα, την πολιτική της εξαθλίωσης, την εργοδοτική τρομοκρατία και να θυμηθούμε καλά την ιστορία του τόπου μας όπου ποτέ δεν μπόρεσε να αντέξει φασίστες και νοσταλγούς του Χίτλερ, του Παπαδόπουλου και του Μεταξά. Ο δρόμος έχει ανοίξει και μας άνοιξαν τα μάτια απλοί άνθρωποι που διεκδικούν τα αυτονόητα. Απολυμένοι στο Μετρό Θεσσαλονίκης, εργαζόμενοι στα Μetropolis, στη ΒΙΟΜΕΤ, χαλυβουργοί, εργαζόμενοι στην καθαριότητα, στους δήμους, στις τηλεπικοινωνίες, στον επισιτισμό και πολλοί πολλοί άλλοι. Το ασθενικό ρυάκι αρχίζει και γίνεται ποτάμι. Δεν θα σταματήσει όμως μέχρι να γίνει χείμαρρος που θα πνίξει όλους τους δυνάστες, φασίστες, εργοδότες, κυβερνήσεις, τρόικες και Ε.Ε.

Γιατί ο αγώνας για αξιοπρέπεια, ο αγώνας ενάντια στην λήθη και στην υποταγή,

ΛΕΓΕΤΑΙ ΖΩΗ…

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Ανοιχτή Συνέλευση Ορεστιάδας

As-orestiadas.espivblogs.net

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΑΥΡΗ

Ένα μεγάλο απεργιακό μπαμ στην Ορεστιάδα, που μετά από τόσα μέτρα, τόση εξαθλίωση, τόση υποταγή και φτώχεια αποφάσισε να απεργήσει και να βγει έστω στον δρόμο. Το ζήτημα και οι συνέπειες της βάρβαρης πολιτικής των 3 τσαρλατάνων αλλά και η σιωπή ή σιωπηλή αντίδραση του κόσμου άφησε την εξαθλίωση όλης της χώρας και τον μαρασμό της υπαίθρου να εξαπλωθεί. Βλέπουμε καθημερινά την φτωχοποίηση των αγροτών, τις πλημμύρες των χωραφιών τους που το κράτος δεν φρόντισε να κάνει κανένα αντιπλημμυρικό έργο παρά μόνο να στήσει τον φράχτη της ντροπής, Βλέπουμε τον μαρασμό του εργοστασίου της ζάχαρης, τις απολύσεις και μειώσεις μισθών και ταυτόχρονα την πρωτιά της πόλης μας στην ανεργία. Βλέπουμε την μείωση της κίνησης στα μαγαζιά και την ολοένα αύξηση της εικόνας των μαγαζιών που βάζουν λουκέτο.

Για αυτούς τους λόγους και για πολλούς ακόμα καλούσαμε και καλούμε τον κόσμο να γυρίσει την πλάτη στους ξεφτιλισμένους εργατοπατέρες του τόπου μας που ξαφνικά θυμήθηκαν την απεργία, να γυρίσει την πλάτη και να ανατρέψει τα άθλια μέτρα, την ανεργία και τους υπαίτιούς τους.

Η λύση στην κρίση δεν βρίσκεται σε απεργιακές φωτοβολίδες αυτών που σε άλλες απεργίες απειλούσαν με απολύσεις τους εργαζόμενους, αλλά στη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, στις μαχόμενες πορείες, τις καταλήψεις δημόσιων κτηρίων, τις συνελεύσεις πόλεων και γειτονιών…Ακόμη μία φορά σηκώνουμε περήφανα την σημαία της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ και της ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, πλάι στους αγωνιζόμενους συμπολίτες μας που εδώ και χρόνια είναι πλάι μας σε κάθε αγώνα.. Πλάι στους καθηγητές, τους μαθητές, τους ανέργους, τους απεργούς και τους μετανάστες…Σε όλους αυτούς που είμαστε και μείς κομμάτι… Για μία ακόμα φορά το ξαναλέμε σε κάθε πολίτη της πρωταθλήτριας πόλης στην ανεργία…Η ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ Ή ΘΑ ΓΕΥΤΕΊ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΗΝ ΗΤΤΑ,  ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ…

Ανοιχτή Συνέλευση Ορεστιάδας

Αγωνιστική Συσπείρωση Καθηγητών Ορεστιάδας

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΔΕΘ – ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ – ΝΑΤΟΥΣ ¨ΠΕΡΙΚΟΨΟΥΜΕ¨ ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ

Τρία  χρόνια πέρασαν από την είσοδο της χώρας μας στον μηχανισμό στήριξης, ή την ελπίδα σωτηρίας, όπως κάποιοι έλεγαν. Τρία  χρόνια ΔΝΤ. Το »καράβι της ανάπτυξης» που ξεκίνησε να γεμίζει τα αμπάρια του με υποσχέσεις και λύσεις, μάλλον δεν έφτασε στον προορισμό του. Σε αυτό το καράβι τραγικοί επιβάτες ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και πλέον η αριστερά του »δεν θα γίνουμε το αριστερό άλλοθι σε συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ» του κουβέλη. Καπετάνιος όμως η Ε.Ε και οι μεγαλύτερες οικονομικά χώρες.

Τα πράγματα πλέον είναι ξεκάθαρα, κι όποιος δεν τα βλέπει πρέπει να είναι τυφλός ή να παριστάνει τον τυφλό. Η Ε.Ε και ολόκληρη η Ευρώπη ακολουθεί τον νόμο της θάλασσας. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Μονάχα σταματά για να πληθύνουν οι αδύναμοι για να συνεχίσει να τρέφεται. Στο παραπάνω βάλτε στην θέση του πρώτου κυβερνήσεις, τρόικες, μερκελ, εργοδότες, το κεφάλαιο. Στην θέση του δεύτερου βάλτε τους εργάτες, τους μαθητές, τους φοιτητές, τους μετανάστες. Ένα πολύ απλό παραμυθάκι που όμως είναι πολύ πιο αληθινό από αυτά που μας ταΐζουν οι καταδυνάστες  μας και τα τσιράκια τους.

Θα κοπεί ο 13ος-14ος μισθός για να μην πτωχεύσουμε. Κάτσε στον καναπές μην μιλάς.

Θα κοπούν συντάξεις επιδόματα για να μην πτωχεύσουμε. Κάτσε στον καναπέ μην μιλάς.

Θα τσαλαπατήσουμε κάθε ανθρώπινο-κοινωνικό-πολιτικό δικαίωμα, εκτός των εκλογών μόνο για να μας βγάλετε ΞΑΝΑ να σώσουμε την πατρίδα. Κάτσε στον καναπέ μην μιλάς.

Θα σας ταράξουμε στο ξύλο και την καταστολή με ΜΑΤ, ασφαλίτες, φασίστες. Κάτσε στον καναπέ μην μιλάς. Όλα αυτά δεν φτάνανε βρήκανε νέο σχέδιο, να μας χωρίσουν. Ρίξανε στην αρένα το πιο πιστό σκυλί τους την Χ.Α. Καθημερινά πια ξεδιάντροπες ρατσιστικές επιθέσεις και η χυδαιότητά τους να ξεχειλίζει από τα τηλεοπτικά παράθυρα. Από την άλλη το επίσημο κράτος να παίζει τυφλόμυγα βλέποντας μόνο αλλοδαπούς εγκληματίες και όχι τους συν-ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ της. Κάτσε στον καναπέ μην μιλάς.

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ. Δες και πάρε θάρρος όπως και εμείς από τα ποτάμια κόσμου στο σύνταγμα πέρυσι, από τον αγώνα των Χαλυβουργών, των απολυμένων στα κάτεργα του Μπόμπολα, του Κουρή, του Βαρδινογιάννη και των μιμητών τους. Πάρε θάρρος από τον ηρωικό αγώνα των ανθρακωρύχων στην Ισπανία που σήκωσαν περήφανα την σημαία  της αξιοπρέπειας και του αγώνα.

Η Ανοιχτή Συνέλευση Ορεστιάδας, καλεί  κάθε συλλογικότητα, αγωνιστή και σκεπτόμενο πολίτη να πάρει την τύχη στα χέρια του. Να συμμετέχει στην πορεία της ΔΕΘ στην Καμάρα στις 6μμ. Καλεί να σηκώσουμε ξανά το κύμα ανατροπής και αντίστασης, να αναδείξουμε τα όργανα και την δημοκρατία του κινήματος, να προτάξουμε τον αγώνα και το δίκαιο ως προϋπόθεση για να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να βρεθούμε απέναντι στους κυβερνητικούς φορείς που προωθούν τις πολιτικές  λιτότητας και σε αυτούς που θέλουν να μετατρέψουν την ΔΕΘ σε ακόμα μια φιέστα εκτόνωσης. Το κινηματικό ραντεβού στην ΔΕΘ, είναι προπύργιο ΝΙΚΗΣ, μαζικής κινητοποίησης και πάλης των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας.

Εμείς θα είμαστε στο Ανεξάρτητο Ταξικό Κάλεσμα πλάι στους συναγωνιστές μας στην Χαλκιδική που παλεύουν ενάντια στους χρυσοθήρες, πλάι στους απολυμένους του ΜΕΤΡΟ στην Θεσσαλονίκη, στους εργαζόμενους της WIND, της ΒΙ.ΕΚ. πλάι στα πρωτοβάθμια σωματεία και τις συνελεύσεις πόλεων και γειτονιών. Εκεί είναι η φυσική μας θέση γιατί με  όλους αυτούς μοιραζόμαστε κοινά προβλήματα, αγωνίες και έχουμε τον κοινό σκοπό της ανατροπής της βάρβαρης πολιτικής των μνημονίων. Η πορεία της ΔΕΘ πρέπει να ξεπεράσει τον εθιμοτυπικό κινηματικό ρόλο της. Να την μετατρέψουμε στην πρώτη μαζική, μαχητική αντικυβερνητική διαδήλωση. Αυτό θα είναι το πρώτο μήνυμα στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει. Μέσα από τις στάχτες της πολικής που εφαρμόζουν ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΠΑΡΩΝ. Με τα δικά μας αμεσοδημοκρατικά όργανα απέναντι στον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό. Με την αλληλεγγύη σε κάθε θύμα του ιμπεριαλιστικού τους πολέμου που αναζητά την νέα ελπίδα.

Και το ξαναλέμε τελευταία φορά. Η αλήθεια είναι μία και όποιος δεν την βλέπει είναι τυφλός ή κάνει τον τυφλό.

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ, ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΤΟΥ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ , ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ ΔΕΘ, ΚΑΜΑΡΑ 6μμ, ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΡΥΣΩΘΗΡΕΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ 22/8 ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ «In this world»

2η Γιορτή Παραδοσιακών Σπόρων

«Ότι σπέρνεις  αυτό θερίζεις» λέγαν οι παλιοί.

Αν σπείρεις  σπόρο γενετικά  τροποποιημένο, θα  θερίσεις μεταλλάξεις και αρρώστιες!

Θα χάσεις την παράδοση και την κληροδοσιά  των ντόπιων  ποικιλιών από γενιά σε  γενιά.

Θα χάσεις πολλές από τις θρεπτικές ουσίες που κουβαλάει μέσα του ο παραδοσιακός σπόρος και περιέχει σε αφθονία ο καρπός που παράγει.

Αλλά κυρίως θα χάσεις τη γνώση εκατοντάδων ετών και των πολιτισμών που κουβαλάνε οι σπόροι μαζί τους.

Είναι ευθύνη όλων μας να διατηρήσουμε αυτόν τον θησαυρό και να τον παραδώσουμε στα παιδιά μας, όχι σε εταιρίες – κολοσσούς που πατεντάρουν  ακόμη και  την τροφή μας.

Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε καλλιεργητές, παραγωγοί και  άμεσοι καταναλωτές των δικών μας προϊόντων και των προϊόντων των φίλων και  γνωστών μας, παραμερίζοντας εταιρίες, πολυκαταστήματα και μεσάζοντες.

Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η θέληση για αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη, η κατάλληλη ενημέρωση και η αναζήτηση γνώσης και υλικών.

Με γνώμονα αυτή την αναζήτηση, η Ανοιχτή Συνέλευση Ορεστιάδας διοργανώνει τη 2η Γιορτή Παραδοσιακών Σπόρων

την Κυριακή 13 Μαΐου 2012 στον πευκώνα Ορεστιάδας.

Η γιορτή θα ξεκινήσει στις 11.00 το πρωί με ομιλία – ενημέρωση πάνω στη διατήρηση των παραδοσιακών σπόρων και την καλλιέργεια των φυτών, καθώς και ενημέρωση – συζήτηση πάνω στην αναγκαιότητα της αυτοοργάνωσης, της  ανταλλαγής και της αλληλεγγύης.

Θα ακολουθήσουν διάφορα εργαστήρια όπως παρασκευή τυριού, παρασκευή ψωμιού, παρασκευή κεραλοιφής, κατασκευή ηλιακού φούρνου και ψήσιμο φαγητού, συλλογική κουζίνα.

Στο τέλος θα μοιραστούν φυντάνια ντόπιων και παραδοσιακών ποικιλιών μεγαλωμένα από εμάς.  

Όχι στις πατέντες για την βιομηχανία Σπόρων!
Οι σπόροι πρέπει να παραμείνουν κοινό αγαθό

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΤΕ ΤΟΥΣ


 

Τρία χρόνια λιτότητας, πλήρους εξαθλίωσης, ανελέητης επίθεσης σε κάθε κεκτημένο. Τρία χρόνια βιώνουμε στο «πετσί» μας την κρίση, την βλέπουμε δίπλα μας. Τρία χρόνια παραμένουμε παθητικοί θεατές στο ξεχαρβάλωμα των μισθών μας, στη διάλυση καθετί δημόσιου (υγεία, παιδεία, πρόνοια). Βλέπουμε την ασφάλιση από ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ κοινωνικό αγαθό να μετατρέπεται σε εμπορικό προϊόν… Ξεπούλημα στο όνομα της κρίσης και των δανείων καθετί που ανήκε μέχρι πρότινος στο κράτος, με στόχο την ανάπτυξη που ΘΑ έρθει… Μια ανάπτυξη όμως που πάντα βλέπουν οι επάνω. Ευημερία για τραπεζίτες, βουλευτές, επιχειρηματίες και λοιπούς ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΛΗΣΤΕΣ της ζωής μας.

Από το δίλλημα «Καραμανλής ή τανκς» και «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», φτάσαμε σήμερα στο «Νέα μέτρα ή χρεοκοπία»… Για ποια χρεοκοπία μιλάνε όμως; Για ποια πτώχευση; Ο λαός χρεοκοπεί και πτωχεύει μέρα με τη μέρα. Χωρίς μισθούς, χωρίς φάρμακα, χωρίς δικαιώματα, χωρίς παιδεία, χωρίς ασφάλιση αλλά με πολλή ασφάλεια και καταστολή, δεν περιμένει τίποτα χειρότερο… Ας μην γελιόμαστε, το πολιτικό τους σύστημα και η υπόσχεση των αρχών του ‘90 για ένα παραδεισένιο σύστημα που θα έφερνε τη λύση έχει ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ και μαζί με αυτό θέλουν να χρεοκοπήσουν και εμάς. Όμως εμείς για ένα πράγμα είμαστε σίγουροι:

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ας πούμε όμως και μια ακόμη αλήθεια. Ο Παπανδρέου έλεγε αλήθεια όταν διακήρυττε ότι «Λεφτά υπάρχουν»… Όντως λεφτά υπάρχουν. Και υπάρχουν για τις τράπεζες, το κεφάλαιο, τα τείχη ντροπής, την καταστολή, τους παχυλούς κοινοβουλευτικούς μισθούς και τα πλούσια γεύματα… Δεν υπάρχουν λεφτά όμως για τον λαό. Δεν υπάρχουν λεφτά για τα ταμεία, δεν υπάρχουν λεφτά για επιδόματα, μισθούς και συντάξεις…

Τίθεται ένα αγωνιώδες ερώτημα από όλο τον κόσμο: Εμείς τι κάνουμε;;;

Η λύση στην κρίση βρίσκεται στους δρόμους, τις απεργίες, τις συνελεύσεις σωματείων, σχολών και γειτονιών. Πρέπει να πιστέψουμε στη δύναμη που έχουμε, αλλά και στο ότι η ζωή είναι δική μας και το χρέος δικό τους. Από την εξέγερση του Δεκέμβρη ‘08 μέχρι την Κερατέα και από τις πορείες του Ιούνη μέχρι την Χαλυβουργία, ένα είναι το μήνυμα: Ο λαός είναι εδώ και απαιτεί να φύγουν όλοι: η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη του ΛΑΟΣ, οι τραπεζίτες, το ΔΝΤ, η ΕΕ… Καμία ελπίδα, κανένα μέλλον ευημερίας δεν μας περιμένει όσο αυτοί βρίσκονται στη θέση τους, οδηγοί στο τρένο της ιστορίας.

Αν δεν τους ανατρέψουμε, δεν θα φύγουν ούτε με εκλογές ούτε με νέες συγκυβερνήσεις. ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ στη βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου ενάντια σε κάθε μέτρο που μας εξαθλιώνει και μας κλέβει τη ζωή μέρα με τη μέρα.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ από τα κάτω χωρίς κανέναν πάνω απ’ το κεφάλι μας μέσα από συνελεύσεις και συλλογικότητες και ενισχύουμε κάθε απεργιακή κινητοποίηση και πορεία.

Όσο αυτοί σηκώνουν το φράγμα της κοινωνικής βαρβαρότητας και της κοινωνικής εξαθλίωσης, εμείς θα σηκώνουμε τη σημαία

της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, της ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ